HERINNERINGEN

ik schilder de binnenkant van mijn kast
alle deukjes netjes opgevuld
waar de herinneringen zijn opgekrast
vanuit de tijd van mijn onschuld

ieder nerfje kent zijn verhalen
de meeste te kort om te onthouden
met een lichte streek mag ik bepalen
welk nerfje wordt opengehouden

ik heb de drang om alles vol te kladden
iedere slechte kras vol te laten lopen
ook over de mooie dingen die we hadden
maar dan is er geen nerf meer open

het ene nerfje is dieper dan de andere

en soms vergeet ik het onvergetelijke

herinneringen als een wolk in mijn hoofd

zelfbedachte illusies en naakte waarheid

bedekken de trucjes die ik heb belooft

dan maar lichtjes de verf opbrengen
ik bedek de vergeten plekken

 van mijn levensloop
zo zal goed en slecht zich mengen
zoals ik het ook van het leven hoop